بازآ

1391/9/11 17:40

نویسنده : مامان پسرها

592 بازدید

اشتراک گذاری

سید علی اشتباهی کرده. عصبانی ام. می گوید: ببخشید! می گویم: نمی شود که هی یک اشتباه را تکرار کنی و بعدش هی بگویی ببخشید...

یک آن به خودم آمدم. این همان کاری نیست که من مرتب در پیشگاه خدا می کنم؟

پسندها (0) پسندیدم

شما اولین مشوق باشید!

مطالبی دیگر از این نی نی وبلاگی

نظرات (4)

مامان ابوالفضل
13 آذر 91 13:33

واقعن!عجب صبری خدا دارد...

خاله زهرا
16 آذر 91 1:45

باز ترچیح میدی وقتی اشتباه کرد بگه ببخشید نه اینکه مثل ما بندگان پررو به روی خودش نیاره و ادامه بده و متوقع باشه فدایت

مامان ابوالفضل
29 آذر 91 14:36

کاروان میرود و دخترکی جا ماندست وسط باغ حزان قاصدکی جا ماندست لخته خون نیست که در چشم کبودش پیداست سر باباست که در مردمکی جا ماندست با نگاهی به رخش در دل خود مادر گفت نکند در کف دستش فدکی جا ماندست هاتفی داد ندا قامت این قافله را قدری آهسته ببندد ملکی جا ماندست

مشکاة
8 آذر 92 21:08

خیلی جالب بود، واقعن بچه ها یاداوری خوبی برامون هستن از نسبت ماو خدا... ناخوداگاه یاد این افتادم :یه جایی میخوندم که از آقای بهجت رضوان الله تعالی علیه شوال شده بود که بچه هامونو چه جوری تربیت کنیم؟ جوابشون به این مضمون بود که: اون جوری که دوس دارین خدا باهاتون برخورد کنه، با فرزندانتون رفتار کنین...فک کن....

مامان پسرها
پاسخ

وای! واقعا؟ چقدر برای مامان سخت گیری مثل من سخته! خدا خودش کمک کنه!

هدیه ی مهربان ترین

بازآ

نظرات (4)

مطلب بعدی

مطلب قبلی